VPS dla serwerów gier, serwery dedykowane Palworld i Rust

Większość serwerów gier Steam pobiera się oficjalnym narzędziem wiersza poleceń SteamCMD. Utwórz serwer na Ubuntu 24.04 lub Debian 12, zainstaluj biblioteki 32-bitowe i SteamCMD, załóż osobnego użytkownika dla serwera gry i pobierz pliki serwera jako on. Wykonaj polecenie app_update z numerem aplikacji danej gry, a instalacja i aktualizacja przebiegną razem.

Po instalacji uruchom serwer skryptem startowym gry, a jeśli zarejestrujesz go jako usługę systemd, serwer gry będzie automatycznie wstawał także po restarcie serwera. Jeśli chcesz zarządzać, patrząc na konsolę, często uruchamia się go w screen lub tmux. Jeśli znasz Dockera, jeszcze prościej zaczniesz z publicznym obrazem serwera gry na obrazie aplikacji Docker.

Na koniec otwórz porty gry w zaporze. Domyślnie to UDP 8211 dla Palworld, UDP 2456~2457 dla Valheim, 27015 dla CS2 i 28015 dla Rust. Niektóre gry, aby pokazać serwer na liście serwerów, wymagają otwarcia także portu zapytań, więc sprawdź oficjalną instrukcję serwera każdej gry. Podstawowe ustawienia, takie jak nazwa serwera, hasło i maksymalna liczba graczy, zmieniasz w pliku konfiguracyjnym gry, a po zmianach wystarczy zrestartować serwer, by od razu zadziałały.

W przypadku serwerów gier pamięć jest pierwszą rzeczą, którą należy wziąć pod uwagę przy wyborze planu. Lekkie serwery, takie jak Valheim lub CS2, są w porządku z 12 GB, a Rust używa 16 GB lub więcej w zależności od rozmiaru mapy i liczby graczy. Oficjalne zalecenie dla Palworld sugeruje 16 GB pamięci, a przy wielu graczach lub długim czasie pracy zużycie rośnie, więc plan zoptymalizowany pod kątem pamięci 32 GB daje więcej miejsca.

CPU odpowiada za obliczenia, które serwer gry wykonuje naraz. Jeśli chcesz, by ticki były równe nawet wieczorem, gdy graczy jest najwięcej, pasuje plan z dedykowanym CPU, gdzie vCPU nie są dzielone z innymi klientami. Dysk służy do zapisu świata i wczytywania map, więc na planie NVMe serwer szybciej startuje i zapisuje.

Polecamy zacząć od planu o stopień wyższego i przez mniej więcej tydzień obserwować zużycie pamięci i CPU. Jeśli zasobów zabraknie, utwórz na tym samym koncie serwer na większym planie i przenieś pliki zapisu świata, a zbędny serwer od razu usuń i płać tylko za to, czego potrzebujesz.

Pliki zapisu świata są najcenniejszymi danymi w działającym serwerze. Włączając opcję automatycznej kopii zapasowej podczas tworzenia serwera, cały serwer jest zachowywany, a gdy potrzebujesz przywrócenia, zgłoś to na stronie wsparcia. Dodatkowo codzienne kompresowanie folderu zapisów za pomocą cron i kopiowanie go na inny serwer lub do magazynu daje dodatkowy spokój.

Jeśli prowadzisz serwer publiczny, wybierz razem z nim ochronę DDoS, a serwer wytrzyma nawet ataki ruchem. SSH do zarządzania zostaw tylko z kluczem SSH, a porty zdalnego zarządzania, takie jak RCON, otwieraj tylko dla swojego IP, tak jest bezpieczniej. Gdy wychodzi aktualizacja gry, serwer też trzeba podnieść do tej samej wersji, inaczej nie da się połączyć, więc wygodnie dodać aktualizację przez SteamCMD do skryptu restartu.

Jeśli chcesz prowadzić kilka gier, wygodnie trzymać na jednym koncie do 10 serwerów i przeznaczyć każdej grze osobny serwer. Możesz otwierać serwery w różnych miastach dla społeczności z różnych krajów, a ustawienia Java i Bedrock dla serwerów Minecraft szczegółowo opisuje strona Minecraft VPS.